Verwaaidag in Ballen op het Deense eiland Samsø

Vandaag een verwaaidag. De wind was aangetrokken tot west 5-7. Verder was het wel mooi zonnig en comfortabel warm. Kennelijk vond de plaatselijk jeugd dat ook, want die doken enthousiast en met veel lawaai het water in en dan weer via de trap de steiger op. We deden de nodige boodschappen bij de supermarkt, Dagli'Brugsen, direct gelegen aan de haven. Daarna maakten we een wandelingetje langs de haven en de vele restaurantjes er omheen. Bij één van de restaurants hadden ze een fraaie oude dieselmotor neergezet. In 2010 toen we met onze Carina het Deense Eiland Bornholm bezochten, zijn we ook hier in Ballen geweest en een mooie fietstocht gemaakt naar de plaats Tranebjerg. Tranebjerg is een oude stad, gelegen in het centrum van het Samsø. Het is de grootste stad op het eiland Samsø en tevens ook de gemeentelijke zetel van de gemeente Samsø. Er staat een grote dorpskerk uit de 14e eeuw en het was ooit de thuisbasis van kasteel Brattingsborg, een koninklijk kasteel dat in het jaar 1289 afbrandde. Ook fietsten we toen langs een Austin Museum, dat door een echtpaar was opgericht. De vrouw vertelde het verhaal dat haar man ooit op zijn zeventiende een Austin had gekocht, die hij nooit meer had afgestaan. Daarna waren er alleen maar Austins bijgekomen, zodat er een gehele serie vanaf 1936 tot heden te bewonderen was. Na de wandeling met deze herinneringen genoten we nog van het zonnige weer op onze boot.

Van Spodsbjerg naar Ballen op het Deense eiland Samsø

Om kwart voor acht verlieten we Spodsbjerg. Bij vertrek was het nog licht bewolkt, maar aan het eind van de ochtend kwam de zon goed door en werd het zelfs aangenaam warm achter de buiskap. Helaas stond er helemaal geen wind. Op de motor voeren we langs de oostkust van Langeland richting het plaatsje Ballen, gelegen aan de oostkust van het eiland Samsø. Onderweg kwamen we weer een typisch leuk Deens vissersbootje tegen, van waar de visser ons hartelijk toezwaaide. Omstreeks twaalf uur passeerden we de brug van de Grote Belt. De brug is 18 km lang en verbindt de Deense eilanden Fyn (Funen) en Sjælland, waarop ook Kopenhagen ligt. Het is in 1998 geopend en de langste verbindingsbrug van Europa en de op drie na grootste verbindingsbrug ter wereld. En met 65 meter hoog genoeg. Om vijf uur in de middag kwamen we in Ballen aan. Het was er erg druk met voornamelijk Duitsers. We meerden af in een mooie box, waar we door een Duitse werden geholpen met het aanleggen. Historisch gezien gaat de haven terug tot het Vikingtijdperk, maar het is ook bekend dat er een nederzetting uit het stenen tijdperk op de plek heeft gestaan. De haven is een handelspost en een plaatselijk "centrum" voor de visserij geweest. Voor de klimaatfanatici: Samsø is uitgeroepen tot een eiland voor duurzame energie en produceert meer hernieuwbare energie dan voor eigen verbruik. Morgen zou er veel wind 6-7 bft staan uit het westen, zodat we maar een dagje blijven liggen en we ook nog de nodige proviand kunnen aanvullen. 

Van Plüschowhafen naar Spodsbjerg in Denemarken

Gisteravond hoorden we wat lawaai dat op motorgeronk leek, maar het bleek de branders van twee luchtballonnen te zijn, die over onze boot heen kwamen. Om kwart over negen haalden we ons anker op en vertrokken we richting het Deense plaatsje Spodsbjerg met een afstand van 45 Nm. Dit vissersplaatsje ligt halverwege aan de oostkant van Langeland en is met name populair onder sportvissers. Nog in het Kielerfjord waar we net het groen-witte baken passeerden, kwam een groot cruiseschip ons tegemoet. De zon was ook weer paraat en er stond een mooi windje NW4, zodat we flinke voortgang maakten en om twee uur ‘s middags langs de vuurtoren van Langeland zeilden. Helaas viel even later de wind helemaal weg en moesten we de laatste 9 Nm op de motor verder varen. Om vier uur meerden we in Spodsbjerg af aan de kade van de brandstofpomp om onze Carina weer van energie te voorzien. Er stonden twee pompen: Eén was Marine gasoil en die andere bleek GTL van de Shell te zijn. We moesten even uitzoeken hoe het nu zat. Een Duitser van een vissersbootje wist het ook niet precies, maar beiden betrof het diesel en hij raadde die GTL van de Shell aan, dat beter zou zijn voor je motor. Na getankt te hebben bleek ook de prijs beter te zijn, althans voor de Shell, gezien de literprijs van € 2,18. We schoven de boot verder van de brandstofpomp af naar achter om aan de kade te kunnen blijven liggen. Morgen gaan we naar Ballen, gelegen aan het Deense eiland Samsø, een afstand van 58 Nm.

Van Gieselau naar de Plüschowhafen

Om negen uur, na betaald te hebben voor de doorvaart van het Kielerkanaal bij de sluiswachter van het Gieselaukanaal, vertrokken we om negen uur. Het was vrij druk met scheepvaart op het kanaal. De zon scheen ook weer vrolijk en de temperatuur was ook aangenaam. Om elf uur passeerden we de leuke brug met het hangpontje van Rendsburg. De hangpont, die een aantal jaren in onderhoud was, hing er weer in vol ornaat en was druk bevolkt met Pinksterweekendgangers, die ons uitbundig toezwaaiden. Tegelijkertijd kwam er een vrachtvaarder ons tegemoet, zodat het daar even spitsuur werd. Om twee uur kwamen we bij de sluis van Kiel/Holtenau aan. Het was even wachten. De kleine sluis voor sportboten was nog steeds dicht. Het onderhoud duurt daar kennelijk vele jaren, want vijf jaar geleden waren ze er ook al mee bezig. Nadat de grote sluis open ging, moesten we nog wachten op de plezierraderboot, die we in Rendsburg al aan de wal zagen liggen, maar nu opgetuigd met met feestgangers als eerste de sluis in moest. Daarna kwam er nog een kleine vrachtvaarder bij. Toen waren pas de sportboten aan de beurt. Het schutten duurde niet lang en kwart voor drie lieten we het anker vallen in de Plüschowhaven om daar te overnachten. Morgen willen we naar Spotsbjerg in Denemarken.

Van Norderney naar het Gieselaukanaal

We vertrokken uit Norderney om zes uur 's ochtends. Onze buren met de Zahir waren al om vijf uur vertrokken. Vandaag was ons doel Cuxhaven of Brunsbüttel. Er stond vandaag helemaal geen wind, maar de noordelijke deining was nog behoorlijk aanwezig. Op motor maakten we flinke vorderingen en haalde we langzaam de Zahir in. Bij de monding van de Elbe begon het tij mee te lopen en haalden we soms een snelheid van negen knopen. Het was zonnig weer, maar nog steeds erg fris. Met wel vijf kledingstukken over elkaar was het goed te doen. Omstreeks vier uur voeren we langs Cuxhaven en besloten we door te gaan naar Brunsbüttel, waar we om zes uur aankwamen. De sluis stond nog open en het was er erg druk. Onze Carina kon er nog net bij. Grappig was dat we achter het vrachtschip de "De Lady Anneke" kwamen te liggen. De vrachtvaarder, die Anneke via Marinetraffic vaak volgt en heel Europa doorkruist. Omdat het nog vroeg in de avond was, besloten we om door te varen naar het Gieselaukanaal, 20 Nm vanaf Brunsbüttel, waar om kwart over negen in de avond we afmeerden op nog een mooie vrije plek. Gieselaukanaal is een zijkanaal van het Noordoostzeekanaal en via een sluis geeft het toegang tot de rivier de Eider. Je ligt er prima in een stille natuur. Morgen gaan we verder het Kielerkanaal door naar Kiel/Holtenau en dan naar de Plüschowhafen om daar te ankeren en te overnachten. We hoorden later dat de Zahir in Cuxhaven lag. Zeilend konden ze Brunsbüttel niet meer halen in verband met het omkeren van het tij.

Rustdag Norderney

Vandaag genoten we van een rustdag. Na twee dagen gekluts, wilden we even uitrusten. Bovendien was het hoog water 's ochtends rond vier uur in Norderney en om zes uur 's avonds in Cuxhaven. We hadden dan rond zes uur moeten vertrekken als we naar Cuxhaven hadden gewild,. Morgen is het weer een uur later hoog water en kunnen we om zeven uur in de ochtend vertrekken wat ons een beter idee leek. Er zou dan ook wat minder wind staan. Het weer zag er vandaag goed uit. Veel zon, maar wel met een koude wind van 11 graden Celsius. Rond half twaalf maakten we een wandeling naar het centrum van het leuke plaatsje Norderney. Via een fraai aangelegd park kwamen we bij het centrum. Er was live muziek met een thema "Young Old Man" en wat leek op Country & Western van een duo voor de wat oudere toehoorders, die dan ook massaal aanwezig waren. Vlakbij stond een oude strandwagen. Bij het centrum rond de fontein genoten we op een bankje van een ijsje, waarna we via het strand en boulevard versierd met vele lege badstoelen nog langs de Edeka, een supermarkt gingen voor wat boodschappen. Omstreeks drie uur in de middag waren we weer terug op de boot, waar we even later onze buren van de Blocq, onze thuishaven, met hun zeilschip Zahir zagen binnen varen. Zij zijn ook onderweg naar de Oostzee en hebben het plan om dit jaar een rondje om Zweden via het Götakanaal te varen. Morgen vertrekken we naar Cuxhaven, een  afstand van ca. 60 Nm.

Van Borkum naar Norderney

We vertrokken vandaag we om half acht naar Norderney, het derde bewoonde eiland vanaf Borkum. De wind was gedraaid naar N4-5. We konden net zeilend de vaargeul uit om de noordelijke gronden van Borkum heen. Er stond nog steeds een stevige zeegang, maar we waren nu wel al zo goed ingeslingerd dat er van zeeziekte geen sprake meer was. Ook nu maakten we met rif 1 in het grootzeil flinke voortgang, zodat we eigenlijk te vroeg bij de aanloop van Nordeney aankwamen vanwege de diepgang in de aanloopgeul. Norderney kan alleen veilig aangelopen worden met hoog water en met een noordelijke windkracht tot 5 bft. Vanaf 5 bft. of hoger kunnen er aanzienlijke grondzeeën optreden vanwege diverse zandbanken. Met de noordenwind 4-5 bft kwamen we ca. twee uur voor hoogwater bij de aanloopgeul. Het was een soort wildwaterbaan met af en toe kleine brekers die onze Carina de stuipen op het lijf wilden jagen. Eén breker deed een verwoede poging, maar gelukkig liep het allemaal goed af. Na het geploeter door deze wildwaterbaan kwamen we in rustiger vaarwater terecht en hadden we mooi uitzicht op de sky-line van Norderney. Vlakbij de haven kwamen we de veerboot naar het eiland Juist tegen. We meerden om twee uur ‘s middags af in de haven van Nordeney, waar we een mooie ligplaats vonden. Morgen zou er nog iets meer harde wind staan uit het noorden. En overmorgen nauwelijks wind. We zien nog wel wat we doen als we vertrekken naar Cuxhaven met een afstand van ca. 60 Nm.

Van Vlieland naar Borkum

We vertrokken woensdag 24 mei van Vlieland naar Borkum, een afstand van 72 Nm. De sterke NW6-7 van dinsdag was afgenomen naar NW4-5, later afnemend naar NW3-4 bft. De eerste 5 Nm om de gronden heen was praktisch tegen de wind in en voeren we op de motor. Er stond nog een hoge deining van de vorige dag. Eenmaal koers gezet richting Borkum konden we zeilen en maakten we enorme vorderingen tot soms 9 knopen, omdat we ook nog het tij mee hadden. Wel maakte de hoge deining de boot tot een soort kermisattractie, die alle kanten opging, zodat de schipper uiteindelijk zeeziek werd. Grappig was dat een Noor die we in Borkum tegenkwamen en die dag uit Helgoland vertrokken was er zelf ook over begon. Evenals een Duitser, die we weer in Norderney tegenkwamen en die dag ook naar Borkum zeilde. We zijn dus niet de enigen. In Borkum kwamen we om zeven uur ‘s avonds aan. Bij de aanloop staat een fraai hoog baken. We meerden af om zeven uur ‘s avonds. Het was nagenoeg nog steeds dezelfde oude zooi van 30 jaar geleden toen we er nog vaak kwamen met onze kinderen in onze Cobra-850. Weinig veranderd! De oude militaire pontons waren een beetje opgepoetst met een paar nieuwe gebouwen aan de kade, waaronder een café/havenkantoor. Het was er niet druk. Een paar zeilboten gingen weg en een Noor kwam binnen, die voor ons afmeerde en waar we mee aan de praat raakte. Hij was met zijn vrouw op weg naar Zuid-Frankrijk, de Golf van Biskaje. Morgen willen we naar Norderney, een afstand van 40 Nm.

Van Bvk naar Vlieland

Na veel beslommeringen, waarbij we er ook achter kwamen dat de dop van de dieseltank niet gesloten was, vertrokken we zaterdag 20 mei om half twee uit de BvK. De wind NO4-5 was tegen, zodat we kruisend op zeil pas om half zes op de ankerplek van de Compagnieshaven in Enkhuizen aankwamen. De volgende dag verlieten we de Compagnieshaven om negen uur. De wind kwam nog steeds uit het Noordoosten, aanvankelijk 3-4 bft en later tot Kornwerderzand toenemend tot 5 bft. Om half drie ankerden we naast de ingang van de Lorentzsluizen, waar vele kitesurfers hun kunsten lieten zien. We vernamen echter via de weerberichten dat er onweer op komst was. De KNMI gaf code geel hiervoor. We besloten om naar Makkum te gaan waar ook volgens de Navionicskaart een beschutte ankerplek aanwezig zou zijn, die diep genoeg was nl 4,5 meter. Daar aangekomen bleek dat deze echter maar twee meter diep te zijn, zodat we ook nog vast kwamen te zitten. Na veel gemanoeuvreer konden we onze Carina los krijgen en vluchten we snel naar de Lorentzsluizen om daar aan een steiger te overnachten. Echter bleek aan de passantensteiger een grote Belgische vissersboot te liggen. Vlak er achter lag een motorboot van een passant. Ervoor was nog een plek vrij, maar we vertrouwden het niet en namen via de marifoon contact op met de sluiswachter. Een vriendelijke dame stond ons te woord, die op onze vraag van "Vertrekt de Belgische vissersboot nog vannacht" bevestigend antwoordde en het dus geen goed plan leek om daar vlak voor af te meren. Gelukkig mochten we aan de wachtsteiger voor de sluis aanleggen en hadden we een mooie ligplaats voor de nacht. Even later kwam de motorboot die achter de Belgische vissersboot lag ook aan de wachtsteiger liggen. Ja, het schroefwater van een grote vissersboot wil je niet over je boeg hebben. Die nacht was er wel wat regen, maar onweer hebben we niet gezien of gehoord. Maandag 22 mei om negen uur gingen we de kleine Lorentzsluis in. Voor ons voer een  bootje van Rijkswaterstaat met vier opvarenden de sluis in en achter ons een groot zeiljacht, een Hanse 495. Het kleine RWS-bootje werd midden in de sluis afgemeerd, omdat dat zoals zij later meedeelden een deel van de opvarende er even af ging om een auto te verplaatsen. Maar het gevolg was dat wij onze Carina achter dit bootje moesten afmeren en voor de Hanse 495 niet genoeg ruimte meer was. Zodat de schipper van de Hanse 495 maar half aan de lager walkant kon aanleggen, in woede uitbarstte en de RWS-opvarenden voor alles en nog wat uitmaakte o.a. met hun eigen kreten zoals "Varen doe je samen" en wat een voorbeeld wordt hier weer door Rijkswaterstaat gegeven! Ook hadden ze hun motor niet uitgezet, zodat de schipper hierop woedend reageerde met hun hun eigen milieu slogan "MOTOR UIT in de sluis!".  De schipper was dermate ziedend, dat hij zelfs de sluiswachter hierover informeerde via de marifoon. Na deze consternatie vervolgden we onze zeiltocht naar Vlieland. De wind was nog steeds NO met een bescheiden windje van 4 bft., later afnemend naar 2-3 bft., zodat we op de motor met af en toe de fok erbij om één uur 's middags in de jachthaven van Vlieland aankwamen. Het was er niet druk, voldoende plek en het zonnetje scheen ook nog vriendelijk. Morgen zou er veel wind staan NW6-7 en blijven we maar weer een dagje liggen.