Weer terug in de BvK

We haalden ons anker op tegen half negen en verlieten de Compagnieshaven richting de Krabbersgatsluis. In de sluis meerden we af achter een solozeilster in een Albin Vega, maar dat verliep niet zo goed, zodat ze dwars in de sluis kwam te liggen. We hielpen haar om de zeilboot weer aan de sluismuur te krijgen. Ze was woedend omdat de boten voor haar midden in de sluis hadden aangelegd en niet helemaal vooraan, zodat zij de ruimte niet had om goed aan te meren. We waren het hier helemaal mee eens. Kennelijk hebben de meeste schippers sluisangst en leggen hun schip maar in het midden neer met alle gevolgen van dien voor degenen die ook nog graag met de sluislichting mee willen. Het asociale gedrag op de weg zie je ook veelal op het water. Bij het wegvaren uit de sluis hielpen we haar ook nog even, wat ze bijzonder op prijs stelde. Het was zonnig weer en de wind WZW3-4, zodat de Blocq prima te bezeilen was en we om 12:00 uur aankwamen in onze eigen box, die de vorige dag door onze havenmeester op rood was gezet.

Onze vakantie van dit jaar is weer voorbij, maar het was een mooie tocht. Het Arendalfjord in Noorwegen was wat natuurschoon betreft prachtig. Oslo was leuk, maar wat bezienswaardigheden betreft enigszins mager. Vooral clean en veel nieuwbouw. Het Akershus slott was eigenlijk het enige historische bouwwerk, dat zeker de moeite waard was om te bezichtigen. Fredrikstadt is van oorsprong een mooie oude vestingstad vergelijkbaar met Naarden. De scheren aan de westkust van Zweden waren ook prachtig. Aarhus in Denemarken had een fraai openluchtmuseum "Den Gamle By" van oude Deense huizen en gebouwen, die van diverse locaties in Denemarken hier weer waren op gebouwd.  In totaal hebben we volgens de Navionicskaarten 1454 Nm over de grond gevaren, maar ons log gaf 1560 Nm aan. We hebben dus meer stroom tegen gehad dan mee. Diesel was goedkoop in Noorwegen, dat scheelde bijna een Euro per liter vergeleken met Zweden, Denemarken en Duitsland. Plannen voor volgend jaar hebben we nog niet, maar wel voldoende tijd om er over na te denken.

Van Vlieland naar de Compagnieshaven

We vertrokken om acht uur van onze ankerstek bij Vlieland. Er stond geen wind, maar wel een matig zonnetje. Bij de haveningang zagen we hoe druk het was. De stroom was net op een keerpunt van laagwater. Na op de motor het eilandje Richel te hebben gerond konden we nog even zeilen, maar in de Blauwe Slenk was het wel gedaan met voor de wind en windkracht 2-3 bft. Om twaalf uur kwamen we bij de Lorentzsluizen in Kornwerderzand aan, waar we net een sluislichting miste. Het werd enorm druk met jachten, die op zondag van het weekend terug kwamen en allemaal door de sluis heen moesten. We moesten ca. een half uur wachten voordat de sluis en de brug in de afsluitdijk weer openging met de mededeling van de vrouwelijke sluiswachter dat we er zo snel mogelijk doorheen moesten ongeacht de rode lichten. In de sluis werd het dringen en een Victoire achter ons lag al dwars in de sluis met alle hilariteit van dien. Om één uur waren we door de sluis heen. Er stond te weinig wind uit het noordoosten om te zeilen. Op de motor hadden we koers gezet richting Enkhuizen. Niet veel later kregen we een onweersbui over ons heen, maar was van korte duur. Wel was de wind daarna gedraaid naar het noordwesten en trok zelfs aan naar 5 bft. Het grootzeil hadden we al ondergedekt, zodat we alleen op onze fok soms zelfs meer dan zeven knopen haalden. Om half vijf kwamen we in de compagnieshaven aan, waar al diverse zeiljachten voor anker lagen. Om zes uur kregen we weer een hevige onweersbui over ons heen met een fikse slagregen. Maar na een kwartier was het voorbij en probeerde de zon er weer doorheen te breken. Morgen gaan we terug naar onze thuishaven de BvK en dan is deze vakantie naar Oslo ook weer voorbij. Maar het was een mooie tocht.

Van Norderney naar Vlieland

Om vier uur in de ochtend verlieten we haven van Norderney vanwege het tij. De westelijke doorgang is ondiep en kan alleen met twee uur voor hoog- en na laagwater worden bevaren. Begin mei had een zeiler met zijn zeilboot daar schipbreuk geleden. En onze buurman in de thuishaven had ook al een nare ervaring bij het begin van zijn vakantie, want bij de aanloop werd de diepte twee meter en er miste een ton, zoals hij zei. Hij is toen teruggegaan en heeft de oostelijke route genomen. Bij navraag aan de havenmeester en een Nederlander die met zijn zeiljacht door de westelijke route was binnengekomen verklaarden dat met hoogwater de westelijke route goed te bevaren is mits tussen de bovengenoemde tijden. Het was hoogwater vandaag om 03:50 uur. We stonden dan ook vroeg op en vertrokken om vier uur in de ochtend. Het was nog schemerdonker. Ook een ander zeiljacht ging naar buiten en samen voeren we langs de weinige tonnen de westelijk doorgang uit. We hebben niet minder dan vier meter diepte gemeten. Geen probleem dus. De wind kwam uit het oosten en begon met 3-4 bft. Helaas wel helemaal voor de wind, zodat we de fok aan de andere kant uit boomden. Maar in de middag trok de wind aan tot een dikke 5 bft en veranderde ook enigszins van richting, zodat we moesten gijpen en de boom er maar uithaalden. Op grootzeil maakten we echter nog steeds goede vorderingen en besloten het zo te laten. Om half acht kwamen we in Vlieland aan waar het in de haven al overvol was en wij besloten om te ankeren in de geul achter de veerhaven met mooi uitzicht op het leuke vuurtorentje. De afstand over de grond was 90 Nm, maar op het log stond 98 Nm, ofwel we hebben meer stroom tegen gehad dan mee. Morgen gaan we terug en willen we als afsluiting ankeren in de Compagnieshaven van Enkhuizen. 

  

Van Cuxhaven naar Norderney

We vertrokken vroeg in de morgen om kwart voor zes met de stroom van de Elbe mee naar buiten langs de Kugelbake van Cuxhaven. Er stond weinig wind een oost 3 bft. Een hele armada van zeilboten kwamen achter ons aan, die allemaal de storm Poly van de vorige dag hebben afgewacht. We maakten zeilend flinke vorderingen met de stroom mee van soms meer dan 10 knopen. Helaas na een uur draaide de wind al zoals was voorspeld naar zuidwest en nam af naar 1-2 bft, zodat we op de motor verder moesten. De zee werd spiegelglad en er stond nog slechts een lichte deining. Via de marifoon hoorden we dat er een zeilboot motorpech had en een ander Duits zeiljacht Katalena,genaamd, die ook in Cusxhaven lag, Bremen Rescue had opgeroepen. Apart was dat we even later er in de verte langs voeren. Het was zonnig en warm, vooral omdat er geen wind meer was, zodat we de zonnetent ook maar hadden opgezet. Om half vier kwamen we in Norderney aan. Er waren nog lege ligplaatsen, maar er stonden wel rode bordjes bij. Toevallig liep net de havenmeester in de buurt en riep dat wij voor één nacht op een door hem aangewezen ligplaats konden overnachten en waar we gretig van gebruik maakten. Even later kwam de SAR binnen met een Frans motorbootje, waarvan de motor kennelijk niet meer functioneerde. Morgenvroeg vertrekken we naar Vlieland, een afstand van 90 Nm.

Van storm in Brunsbüttel naar Cuxhaven

Gisteren raasde de storm Poly over ons heen. Brunsbüttel lag vol gestapeld met jachten, die door de felle wind en regen voortdurend heen en weer schudden. Wij lagen naast een wedstrijdjacht, genaamd Edelweiss, waarvan de bemanning in de avond aankwam. Zij wilden morgen om vijf uur vertrekken. 's Avonds stond er nog te veel wind en regen, zodat we morgen helaas ook vroeg op moeten om onze boot te verhalen. Wij gingen dus al vroeg naar onze kooi, maar om half elf 's avonds werd op onze boot geklopt en vroeg de bemanning of we onze boot nu wilde verhalen. Na ons snel aangekleed te hebben werd het een spektakel, want de wind was nog niet gaan liggen en wij lagen samen met het Duitse wedstrijdjacht in een hoek. Iedereen in de bomvolle haven stond aan dek of op de kade. Na het nodige gemanoeuvreer wisselden we onze boten van ligplaats. Eén bemanningslid van het wedstrijdjacht was bij ons aan boord gekomen en met vereende krachten op de steiger lagen we in mum van tijd weer naast elkaar maar onze Carina aan de binnenkant. 's Ochtends om zes uur hoorden we ze vertrekken. Ze zouden in vier dagen doorvaren naar Cherbourg waar ze gaan deelnemen aan de Fastnet race, die start in Cowes. 

Vandaag vertrokken we tegen half acht naar de sluis in Brunsbüttel. Met twee andere zeiljachten waren we een half uur later weer op de Elbe. Er stond nog een zuidwestenwind 4-5 bft. We hadden behoorlijk de stroom mee, zodat we met ruim 10,5 knoop richting Cuxhaven voeren. De golven waren kort en heftig vanwege wind tegen de stroom in, zodat onze Carina af en toe de nodige klappen kreeg. Om tien uur arriveerden we in Cuxhaven. Een persoon met havenmeester op zijn jas, maar zei geen havenmeester te zijn wees ons een mooie ligplaats aan, dezelfde als die van vorig jaar waar we toen naast een Finse dameszeilclub lagen, die met hun jacht uit het Caribisch gebied kwam en later er een Rus naast ons kwam liggen. In de middag maakten we een korte wandeling naar de schiffsansagedienst-cuxhaven op een verhoogde kade van twee verdiepingen, die naast de haven ligt en uitzicht biedt op de Elbe. Ze zenden via luidsprekers live informatie over vrachtschepen uit, die langs varen. Ze hebben zelfs een eigen website. Op de steiger van de jollen en optimisten lag weer een leuk zeehondje net zoals vorig jaar het geval was. Vanuit de schiffansagedienst hadden we een mooi uitzicht op onze boot, en de haven. Morgen vertrekken we naar Nordeney.

Van Rendsburg naar Brunsbüttel

Vandaag weer veel wind en regen, maar we vertrokken toch maar naar Brunsbüttel, een afstand van 36 Nm. Met afstandsbediening achter de buiskap en onze Mustopakken aan konden we ons nog een beetje droog houden. Vanwege de harde wind was kennelijk het hangpontje van de brug bij Rendsburg gesloten, want we zagen geen activiteiten.Via de marifoon hoorden we een gesprek van de meldpost van het NO-zeekanaal met een zeiljacht, waarvan de motor niet meer functioneerde. Nadat we tegen twee uur in Brunsbüttel aankwamen, zagen we even later het zeiljacht met motorpech binnen gesleept worden door een ander Duits zeiljacht. We liggen vlak naast de grote sluizen, zodat we een mooi uitzicht hadden op de zeeschepen die er in en uitvoeren. Vandaag stond er nog veel tegenwind in de Elbe en morgen trekt de wind nog meer aan met vlagen tot windkracht 10 (volgens ECMWF) in de Duitse Bocht, zodat we besloten om maar weer even te blijven liggen. Overmorgen, donderdag zou de wind afzwakken en dan gaan we naar Cuxhaven. De havenmeester kwam om zes uur langs om het havengeld en de betaling van het Kielerkanaal te innen. Het havengeld kost hier maar €10,-, maar er is ook niet veel. Het NO-zeekanaal kost €18 en is nog steeds hetzelfde bedrag als in 2010 toen we onze zeiltocht naar Bornholm maakten. Inflatie heeft hier niet toegeslagen. ‘s Avonds kwam er nog een groot containerschip de sluis uit, hetgeen een imposant gezicht was.

Verwaaidagen Rendsburg

Gisteren veel wind uit het westen, 7 tot 8 beaufort op de windemeter en veel regenbuien in de ochtend. We lagen scheef in de box en slechts een paar boten vertrokken, vermoedelijk naar Holtenau richting de Oostzee. Het merendeel bleef liggen, waardoor er nauwelijks vrije ligplaatsen beschikbaar waren. In de middag kwamen er nog wat boten bij, zodat het overvol werd in de Regatta-Vereins Rendsburg jachthaven. In de middag werd het droger met af en toe zon en maakten we een korte wandeling langs de jachthaven. s Avonds vertrok het grote Poolse zeiljacht dat aan de steiger naast ons lag. Morgen zou er ook nog steeds veel wind staan, zodat we morgen hier ook maar weer blijven liggen.

Ook vandaag weer veel wind en de komende dagen ook. Vanaf donderdag ziet het weer er beter uit. We maakten maar weer een wandeling door het stadje Rendsburg, In 2019 hadden we al een keer een uitgebreide stadswandeling gemaakt die we van het toeristenbureau hadden gekregen. Vandaag bekeken we de St. Marien Kirche, een Evangelisch-Lutherse kerk en de oudste in Rendsburg. De St. Marien Kirche is een laatgotische bakstenen hallenkerk. De eerste bouw dateert uit de 13e eeuw. De toren is later afgebouwd en stamt af van de 16e eeuw. Onderweg naar de supermarkt om de nodige boodschappen te doen, kwamen we langs het fraaie witte Stadttheater met daar tegenover het markante kunstwerk van een goudvis in de Stadtsee, een voormalige uitloper van de rivier de Eider. Rendsburg lag in het verre verleden op een eiland, omsloten door de Eider en Obereider. Het waterpeil van de Obereider werd uiteindelijk verlaagd, waardoor de oude stad haar oorspronkelijke eilandligging verloor. Door verdere bouwwerkzaamheden werd het meer in 1910 volledig afgesneden van de Obereider. We kijken vanavond wat we morgen gaan doen.