Van Bvk naar Vlieland

Na veel beslommeringen, waarbij we er ook achter kwamen dat de dop van de dieseltank niet gesloten was, vertrokken we zaterdag 20 mei om half twee uit de BvK. De wind NO4-5 was tegen, zodat we kruisend op zeil pas om half zes op de ankerplek van de Compagnieshaven in Enkhuizen aankwamen. De volgende dag verlieten we de Compagnieshaven om negen uur. De wind kwam nog steeds uit het Noordoosten, aanvankelijk 3-4 bft en later tot Kornwerderzand toenemend tot 5 bft. Om half drie ankerden we naast de ingang van de Lorentzsluizen, waar vele kitesurfers hun kunsten lieten zien. We vernamen echter via de weerberichten dat er onweer op komst was. De KNMI gaf code geel hiervoor. We besloten om naar Makkum te gaan waar ook volgens de Navionicskaart een beschutte ankerplek aanwezig zou zijn, die diep genoeg was nl 4,5 meter. Daar aangekomen bleek dat deze echter maar twee meter diep te zijn, zodat we ook nog vast kwamen te zitten. Na veel gemanoeuvreer konden we onze Carina los krijgen en vluchten we snel naar de Lorentzsluizen om daar aan een steiger te overnachten. Echter bleek aan de passantensteiger een grote Belgische vissersboot te liggen. Vlak er achter lag een motorboot van een passant. Ervoor was nog een plek vrij, maar we vertrouwden het niet en namen via de marifoon contact op met de sluiswachter. Een vriendelijke dame stond ons te woord, die op onze vraag van "Vertrekt de Belgische vissersboot nog vannacht" bevestigend antwoordde en het dus geen goed plan leek om daar vlak voor af te meren. Gelukkig mochten we aan de wachtsteiger voor de sluis aanleggen en hadden we een mooie ligplaats voor de nacht. Even later kwam de motorboot die achter de Belgische vissersboot lag ook aan de wachtsteiger liggen. Ja, het schroefwater van een grote vissersboot wil je niet over je boeg hebben. Die nacht was er wel wat regen, maar onweer hebben we niet gezien of gehoord. Maandag 22 mei om negen uur gingen we de kleine Lorentzsluis in. Voor ons voer een  bootje van Rijkswaterstaat met vier opvarenden de sluis in en achter ons een groot zeiljacht, een Hanse 495. Het kleine RWS-bootje werd midden in de sluis afgemeerd, omdat dat zoals zij later meedeelden een deel van de opvarende er even af ging om een auto te verplaatsen. Maar het gevolg was dat wij onze Carina achter dit bootje moesten afmeren en voor de Hanse 495 niet genoeg ruimte meer was. Zodat de schipper van de Hanse 495 maar half aan de lager walkant kon aanleggen, in woede uitbarstte en de RWS-opvarenden voor alles en nog wat uitmaakte o.a. met hun eigen kreten zoals "Varen doe je samen" en wat een voorbeeld wordt hier weer door Rijkswaterstaat gegeven! Ook hadden ze hun motor niet uitgezet, zodat de schipper hierop woedend reageerde met hun hun eigen milieu slogan "MOTOR UIT in de sluis!".  De schipper was dermate ziedend, dat hij zelfs de sluiswachter hierover informeerde via de marifoon. Na deze consternatie vervolgden we onze zeiltocht naar Vlieland. De wind was nog steeds NO met een bescheiden windje van 4 bft., later afnemend naar 2-3 bft., zodat we op de motor met af en toe de fok erbij om één uur 's middags in de jachthaven van Vlieland aankwamen. Het was er niet druk, voldoende plek en het zonnetje scheen ook nog vriendelijk. Morgen zou er veel wind staan NW6-7 en blijven we maar weer een dagje liggen.