Van Usholmen naar Sanvikshamn

 

Laat in de avond meerde een Nederlands zeiljacht, genaamd Potvis aan de boei af voor ons en midden in de nacht nog een Hallberg Rassy 36 aan de boei achter ons. Geen van beiden hadden een SKK-vlaggetje in het wand en de dame met hengel in haar speedbootje was nergens meer te bekennen. Om zes uur begon het even behoorlijk de regenen. De eerste bui in onze vakantie. Om zeven uur kwam een tweede bui over ons heen, maar daarna scheen de zon weer uitbundig en helaas weer geen wind. Dit is nu al weken het geval. We verlieten de SKK-ankerboei in Usholmen om acht uur richting het zuiden naar de Zweedse plaats Sanvikshamn, een afstand van 41 Nm. Op motor voeren we langs de laatste scheren, want vanaf Sandvikshamn net ten zuiden van Götenborg houden de scheren op. We kwamen langs kleurige dorpjes, die er soms sprookjesachtig uitzagen. Sommige doorgangen waren zeer nauw en sommige rotsen, die niet door betonning waren aangegeven, zaten net onder water. Een goede waterkaart zoals Navionics is dan ook onontbeerlijk. In de middag trok de wind aan naar WZW-3 en konden we nog twee uurtjes zeilen. Op onze fok maakten we net genoeg vorderingen. Om half vier kwamen we in Sandvikshamn aan. Het was even zoeken naar een geschikte ligplaats. De Y-bommen waren al bezet en met een mooringbal achter de boot vonden we ook lastig, zodat we onze Carina afmeerden aan de kade, die al voorzien was van witte autobanden. Hetgeen ons deed denken aan de Zweedse plaats Varberg, waar we met onze zeiltocht naar Göteborg in 2011 zijn geweest en de gehele kade rondom van wit gekalkte autobanden was voorzien. Morgen blijven we hier een dagje om het eiland te verkennen.